اگر کتاب‌هايم به تمام زبان‌هاي دنيا ترجمه مي‌شد
و مصاحبه‌هايم در کانال‌هاي تلويزيون پخش مي‌شد
و روي جلد مجلات عکس من بود
و از داستان‌هايم يک عالمه فيلم ساخته مي‌شد
و نمايش‌نامه‌هايم توي برادوي روي صحنه مي‌رفت
باز هم موقع شکر ريختن توي قهوه‌ات
مي‌گفتي که دوستم نداري؟

نوشته شده توسط گ ف | در سه شنبه ۱۳۹۴/۰۸/۱۹ |