بیست صفحه دیگر مانده است که فصل کانت را تمام کنم و به شوپنهاور برسم. همانقدر که فلسفه کانت کسالت‌آور و مهمل است، فلسفه شوپنهاور هیجان‌انگیز و صکصی است. وقتی علوم نورولوژی و روان‌شناسی و بیولوژی به اندازه کافی رشد کرده‌اند دیگر جایی برای مهمل‌سرایی کانت و دیوید هیوم درباره عملکرد ذهن باقی نمی‌ماند.

نوشته شده توسط گ ف | در سه شنبه ۱۳۹۸/۰۳/۱۴ |